از امتداد ابرهای  باران زا گذشتی   

افق های ذهنم را در نوردیدی 

و یک روز از جاده های خیس و بارانی آمدی

    گرمای وجودت را حس کردم

 یک شاخه گل به من هدیه کردی

و با کلامت جان بخشیدی مرا

با آهنگ عشق آمدی و به من سلام گفتی  

با حس باران آمدی 

دروازه های قلبم را به سوی عشق باز نمودی 

و همه پنجره ها رو به دریا باز شد با تو

آن کلام گرم کجا واین کلام زخمی کجا

امروز  آهنگ رفتن داری با من ؟

در جاده محو می شوی     

 ستاره ای که در آسمان عشق خاموش میشود 

و پنجره ای میماند که در بهت مهتاب یخ بسته با من 

 دیگر اما کدام دریا کدام عشق؟ 

................

خداحافظ برای همیشه